حال دانم به قفس بلبلِ بی گل چه کشدگر به آن زهر دهی با نوکِ جانش بچشدداشت کاشانه چو گلخانه به دستانِ درختخواهد از پیله چو پروانه به گل پر به کشد طرح و شعری کوتاه روئیده از شاخه ی قلم سحرفهامی آهو تقدیمتانادامه شعر

ثبت شرکت در موسسه ثبتی وثوق زیر نظر متخصصین و کارشناسان ثبت شرکت صورت می پذیرد و در قبال تمامی مراحل و شرایط ثبت انواع شخصیت حقوقی راهنمایی و مشاوره تلفنی به صورت رایگان صورت می پذیرد.همانطور که از ریشه کلمه شرکت مشخص می باشد به معنای شریک شدن اشخاص حقیقی و یا حقوقی در انجام هر نوع فعالیت (تجاری یا ...

بهار، گلهای شیپوری رابه خط می کندتا در پیشوازِ باران بنوازند،ابرها، فرشی آبی می گسترانندو نسیم، بوسه ی تو رابه نشانی ِ همه ی آدمهاپُست می کند!در اردیبهشتباران ِ آمدن ِ توبند نمی آید!#یدالله_گودرزی Adblock test (Why?)

دلم روزنه کوچکیستکه تمنای آسمان بودن رادر خیالش نقاشی میکرددلم قطره شبنم یستلغزنده بر برگی خشککه تصویر آفتاب رابر پایش کفاشی میکرددلم با تمام دریای وجودشدر چشمان بی تابمتنگ استدلم تنگ استمهتاب لغزید در قطره چکیدهبغض مندر دشت خیس گونه هایمو دستانم..پوست غصه تاریکی این شب رانوازش میکرددلم تنگ است و نم...

دل تنگم....دل تنگ هوای شرجییک قرار با تابستان ، پای کوچه برفیشوق رویید ن ، پای یک نگاهذوق رقصیدن ، پای آهنگ یک صدامن از تکرار بی تو بودنها..دلگیرممن از این خالی کوچه بن بستمن از داغی ساحل بی دریامن از صبح کردن، حسرت شبها...دلگیرمکی میرسد آخر ریزش این پیله تنهاییپای حادثه ظهور پروانهمن از بافتن این پ...

ای تو ماه روشنی بخش شبِ تارم و بسبا تو بودن را از این عالم طلبکارم و بسنمنم باران که میبارد، دلم خواهد فقطدست در دستان زیبای تو بگذارم و بساز نگاهایتو میخوانم که هستی با وقارچونسواد خواندنِچشمانِتو دارم و بسمیزبان خوب رؤيایی، ولی یک دشت رُزروی آن سیمای مهسای تو میکارم و بسخوشهٔ پروین میان آسمان، من ...

سیاه و کبودمی تازید غروبایستاده بودکارون و منکنار دسته های عینکمغم از چشمشموج می شدمریم کنار آرزوهایمسیاه روید***افاقه نمی کردآیه های کافه های کارونی***کارون تنگ تر از نفس هایمسوار بر بال خاطرهبه دنبال خودش می گشت***طوفان به پا می کرددر چشمانمسفر می کرددر قایق نشخوارهارسوب می کرددر تار و پود حقیقتغر...

شبی'>شبی غمگین ، شبی بارانی و سرد مرا در غربت فردا رها کرد ، دلم در حسرت دیداراو ماند مرا چشم انتظار کوچه ها کرد ، به من می گفت تنهایی غریب است ببین باغربتش با من چه ها کرد ، تمام هستی ام بود و ندانست که در قلبم چه آشوبی به پاکرد ، او هرگز شکستم را نفهمید اگرچه تا ته دنیا صدا کرد Adblock test (Why?)

ساده لباس بپوشساده راه برواما در برخورد با دیگران ساده نباشزیرا سادگی ات رانشانه می گیرندبرای درهم شکستن غرورت.حسین پناهی______________انسان ها وقتی یکدیگر را دوست دارند زیباتر از همیشه اند..!ث.ع Adblock test (Why?)

مردها زیتون می چیدنددخترم گوشه لباس آبی اش را سرِ انگشت می چرخاندو خورشید در حیاط خلوتلب هایت خیس لیمو بوددر رودبار نگران بودمنگران پوست زمخت دستمنگران خواب هایی که از زنان ترکمن می بینمدر رودبارباران

اگر جاده ها به تو ختم نشونداگر صندلی های دو نفرهبه خالی بودنشان عادت کننداگر سنگ فرش های نازی آبادتو را بر دوشِشان نگیرندو یک دنیا اگر دیگرکه حوصله ی گفتنشان را ندارمکنار هم جمع شوندهمگی می شوندمشخصا

مشغول شکافتنِ سنگممشغولِ ثابتکردنِ اینکه بعد از دفنم نیزخلاصی از من نخواهی داشتمشغول روييدنم از شکافی در میانۀ سنگمشغول ثابتکردنِ اینکه حتی پس از مرگمیتوانم دستم را به زانوهای پوسیدهام بگیرم،بلند

کدام تکه ات را در آینه جا گذاشته ای کهدهانت به خندهدستانت به آغوشو لب هایت به بردن ناممکشیده نمیشوددست به آینه می برم و زیبایی ات را برمیگردانم سمت خودمامشب که چشم هایت خوابم را برد((نرگس یعقوب پور))

بامدادان بر جایگاهی سنگی مینشینم وبرایات نامههای عاشقانه مینویسم با قلمی از پر جغد، که آن را در دواتی در دوردست در برابر فرو میبرم دواتی ملقب به دریا. دستام را برای دست دادن با تو دراز می

دوباره آسمانات را از من مگیربگذار پوستِ منوّر منشکوه من باشد اکنون که عشقزیر آسمانی که مرا میرباید چمنهای صبح را میبافد و تهدیدها مچاله میشوند وُ بازدریاچهها افلاک را میبلعند وُ بازنفرتها در ت

خودم را كه دفن كردمچشم هام را نبستي حتيگناه شعري كه سقط شدبر گردن كداممان؟گفتي دوات، مداوا نمي كندتهر شب كه آتش زديكاغذ نشده درخت هايم راخانه ات تاريك ستدر گور خوابيدهبرق چشم هايمنبض كدام زنده تر است؟

در گچ بري آسمان بالای سرمستاره نام گل هایی متقارن استو سيم های ماهماهی يک بارزير بار اتصال نمی رونداز بين گل های آپارتمانیكاكتوسمحبوب من و زن هایی ستكه بی تعارفآب را به خار تبديل می كنندهمه چيز در اطر

رفتی و دگر یاد نکردی از ماهم در نظری سیر بخوردی از ماما خود پی دل رویم تو در خانهفارغ بنشین چو دل نبردی از ما

غم با لطف تو شادمانی گرددعمر از نظر تو جاودانی گرددگر باد به دوزخ برد از کوی تو خاکآتش همه آب زندگانی گردد

توباران بودیاین را از صدایت فهمیدموقتیبرای همیشه می رفتی ((محمد شیرین زاده))